Biografie

Marinus werd in 1888 geboren te Amsterdam, vlakbij het IJ. Na de Quellinusschool Amsterdam ging Marinus naar Zwitserland om te exposeren in St Moritz. Het mondaine, in zijn ogen onechte leven daar stootte hem af en hij trok door naar de Italiaanse meren (Ticino) en Venetië. In deze wat armere streken van Italië voelde Marinus zich meer op zijn gemak.

Een van de oudst bekende werken van Marinus Heijnes.Gemaakt op 19 jarige leeftijd vanaf de Westerdokdijk Amsterdam

Na een reis door Italie, Zwitserland en Frankrijk keerde naar Amsterdam terug. Met een scheepje waarop hij ook kon slapen ging hij naar Katwijk, maar hij bleef onderweg steken bij Kaageiland. Het is inmiddels 1916. Daar zag hij de schooljuffrouw Charlotte met wie hij trouwde en 4 kinderen kreeg: Theodoor, Rien, Felix en Charles. Het gezin Heijnes woonde van 1927-1929 en van 1931-1932 enige tijd in Noordwijk en Sassenheim. Marinus maakt tussendoor regelmatig studiereizen naar Riviera en Bretagne, doorgaans vergezeld van zijn gezin. Hij schildert in deze periode ook abstractere werken, vaak tussen andere werken door.

Noordzee, gemaakt in het duinengebied tussen Noordwijk en Katwijk

Rond het jaar 1929 begint Marinus met exposeren. In 1931 en 1932 heeft hij een aantal van zijn belangrijkste exposities in Sena (Den Haag), Aalderink in Amsterdam en Reeker in Haarlem,. Aan deze exposities wordt in landelijke kranten zoals Telegraaf en NRC door een aantal bekende kunstcritici aandacht geschonken, o.a. door Bram Hammacher, C.K. Elout, Cornelis Veth en Jos de Gruijter.

In de jaren voor de oorlog maakt Marinus opnieuw studiereizen naar o.a. Bretagne (douarnenez).  In de jaren 1941-1947 is hij lid van 'Kunst zij ons doel' (KZOD) uit Haarlem. En hij houdt regelmatig exposities met tijdgenoten, zoals Gabriëlse, Cees van IJsseldijk, Jacob Ritsema, Lizzy Ansingh en J. Tiele. Met KZOD exposeert hij meerdere malen in het Frans Halsmuseum te Haarlem. In 1940 neemt hij deel in een groepsexpositie o.a. in het Rijksmuseum bij de tentoonstelling "kunst van heden" en twee maal in 1942 in Boymans van Beuningen.

Na de oorlog neemt de belangstelling voor het werk van Marinus ineens een stuk af. De smaak van het publiek is veranderd en er is weinig belangstelling voor de vooroorlogse kunststromingen. Er wordt nog geprobeerd werk in USA te verkopen, van immigranten is daar correspondentie van gevonden. Zoon Theo, ook kunstschilder vertrekt naar Zweden, en ook Marinus gaat daar een tijdje werken. In 1953 exposeert hij in Jonköping. Tot zijn dood blijft Marinus kunstschilder. Uit brieven die hij in die periode stuurt naar zijn zoon Rien blijkt dat hij zo nu en dan nog exposeert en in elk geval nog vaak aan 'het werk' is.

Als Marinus in februari 1963 overlijdt in zijn huisje op De Kaag, laat hij zijn vrouw enorm veel schilderijen na. Schilderijen, die pas in de jaren '80 op dia zijn vastgelegd. Daar is het begin gelegd voor de belangstelling van de makers van deze site die uiteindelijk ook hebben geleid tot het oprichten van de Marinus Heijnes Stichting.

error: Content is protected !!